این کتاب شامل آموزه هایی جهت تمرکز بر خود و شیوه ارتباطمون با دیگران به خصوص فرزندانمان می باشد به عبارتی دیگر آموزه های این کتاب بیشتر جهت تربیت و آموزش والدین می باشد تا کودکان .
برای رسیدن به این امر ابتدا باید بیاموزیم که چطور والدین خونسردی باشیم و یاد بگیریم چطور آرامش خود و محیط رو مخصوصا در مواقعی که اوضاع حسابی به هم ریخته است حفظ کنیم .
وقتی نمی توانیم رفتار کودک را کنترل کنیم بهترین کار به جای صرف انرژی برای کاری که هیچ کنترلی بر آن نداریم که در نهایت به غیر ازاحساس عجز و درماندگی که برایمان به ارمغان می آورد زمینه ساز بروز خشم و واکنش هیجانی می شود بهترین تصمیم این خواهد بود که بپذیریم ما مسئول رفتار کودکمون نیستیم بلکه ما در قبال فرزندانمان مسئولیت داریم .
مسئولیت ما به عنوان والد این هست که فرزندان خود آگاه و خود گردان تربیت کنیم اما اگر ما الگوی عملی این صفات نباشیم آن ها هرگز به چنین مقصدی نخواهند رسید.
فرزند ما انسانی مستقل با احساس و صاحب فکر و اندیشه مستقل می باشد و از همان ابتدا به تدریج تواناییهایی طبیعی خود را به کار می برند و انتخاب میکنند که چگونه رفتار کنند .
آن ها بدون داشتن هیچ دلیل خاصی تصمیم میگیرند متفاوت از خواسته ما رفتار کنند .
حال اگر ما خود را مسیول رفتار آن ها بدانیم باید برنامه ریزی کنیم که به آن ها یاد بدهیم طبق تعریف مااحساس و رفتار کنند
در این جا دو اتفاق ممکن است بیفتد در حالت اول اگر کودک طبق خواست ما عمل کند منیت خود رافدا میکند و تبدیل به کودک بله قربان گویی میشود (که در ظاهر شاید لذت بخش باشه ولی این کودک قدرت نه گفتن و حمایت از ارزش های خود را نخواهد آموخت
برچسب:
نویسنده: روژان رحمانی