خلاصه بخش دوم و سوم کتاب تربیت بدون فریاد

۱-ما به جای فرزندانمان مسئول نیستیم ،ما نسبت به آن ها مسئولیت داریم .
۲-با در نظر گرفتن پایان شروع کنید منظور این سطر رو میتوان در ضرب المثلی قدیمی یافت که میگوید ما میتوانیم اسب را لب چشمه ببریم اما نمیتوانیم او را مجبور به آب خوردن کنیم بنابراین با در نظر داشتن پایان کار هدفگذاری کنیم ولی نتایج نهایی را رها کنیم .
هر چه بر تحقق اهدافی که برای فرزندانمان در نظر داریم بیشتر تمرکز کنیم احتمال کمتری وجود دارد که فرزندانمان خود از صمیم قلب آن هدف را انتخاب کنند .
۳-ما باید به فرزندانمان بیاموزیم که در نهایت فقط مسئول رفتار و اعمال خود باشند نه هیچ کس دیگر.
۴ -هدف غایی تربیت این است که فرزند خود را در مسیر بزرگسالی بیندازیم طوری که به صورت فردی خودگردان ،مصمم و مسئول بار آید .
۵-برای اینکه فرزندانمان افراد خودگردانی شوند ابتدا باید خود فردی خودگردان بشویم به ویژه در ارتباط با فرزندانمان
۶-کودکان به فضایی از آن خود نیاز دارند اگر آن ها حریمی نداشته باشند که خطاهایشان در آن رخ دهد ،زندگی آن ها عاریه ای بیش نخواهد بود .
۷-برای حفظ حریم خصوصی بهتر است از همین الان شروع کنیم وبه نکاتی در این رابطه توجه بیشتری داشته باشیم ⛔️با اجازه وارد اتاقش شوید ⛔️با اجازه در آغوشش بگیرید ⛔️
داشتن حریم خصوصی یک امتیاز نیست یک حق است ⛔️در کنار رعایت حریم فیزیکی ،حریم عاطفی فرزندانمان را نیز رعایت کنیم .ما نمیتوانیم به او بگوییم که چگونه احساس کند
۸-آنچه همواره موجب میشود به حریم فرزندانمان تجاوز کنیم واکنش برخاسته از نگرانی خود
ماست
۹-مواردی جهت ایجاد حریم شخصی برای فرزندانمان